Wskaźnik powierzchni zabudowy
Maksymalna część działki, jaką mogą zajmować budynki (ich rzut). Przy wskaźniku 50% budynki na działce 600 m² mogą zajmować do 300 m² gruntu.
Zaktualizowano 12 paź 2026Jak to działa
Wskaźnik powierzchni zabudowy (Ποσοστό Κάλυψης) to część powierzchni netto działki zajęta przez rzut poziomy budynków, czyli ich obrys widziany z góry. Podobnie jak wskaźnik intensywności zabudowy, określa go dla każdej strefy plan zagospodarowania, a sposób obliczania ustala zarządzenie ministra spraw wewnętrznych (obecnie Zarządzenie 4/2026).
Oba wskaźniki działają razem. Przykład: na działce 600 m² ze wskaźnikiem intensywności 60% i powierzchni zabudowy 40% budynki mogą zająć do 240 m² gruntu, a wszystkie kondygnacje razem do 360 m². Aby wykorzystać pełną intensywność, dom potrzebuje piętra, jeśli pozwalają na to limity kondygnacji i wysokości w strefie.
Oba pojęcia definiuje przewodnik po przepisach planistycznych opublikowany przez Departament Urbanistyki i Mieszkalnictwa.
Dlaczego to ważne przy zakupie
Wskaźnik decyduje, ile działki zostanie wolne pod ogród, parking lub basen i czy dom parterowy może wykorzystać całą dozwoloną powierzchnię.
Liczą się też późniejsze dobudowy. Zabudowana weranda lub dodatkowy pokój bez pozwolenia mogą przekroczyć dopuszczalną powierzchnię zabudowy, co może zablokować świadectwo ostatecznego zatwierdzenia i tytuł własności. Zadaszone werandy i pergole należały do drobnych odstępstw, które właściciele mogli zalegalizować w ramach amnestii planistycznej 2024–2025, zamkniętej 23 czerwca 2025 r.